Najstarsza wzmianka
źródłowa o istnieniu par. pochodzi z 1326 r., lecz tradycja przesuwa tę datę
- wg niej miała tu byc świątynia już w XI w. W XII w. książę sandomierski
Henryk uczynił tu pewne nadania klasztorowi sieciechowskiemu( benedyktyni)
. Władysław Łokietek nadał Piotrawin biskupstwu krakowskiemu. Dopiero w 1865
r. majątek przeszedł na własność rządu ( ok. 1870 r. sprzedany Cywińskiemu)
. Biskupi krak. posiadali w Piotrawinie swój folwark. Proboszcz miał folwark
i 5 łanów pola ( oprócz dziesięciny i in. dochodów). Na pocz. XVII w. obok
proboszcza parafię obsługiwało 2 wikariuszy, istniała szkoła prowadzona przez
rektora, szpital dla ubogich, biblioteka par. W czasie przynależności do diec
. krak. parafia należała do archidiak. zawichojskiego, później lubelskiego.
Od dawnych wieków rozwija się tu kult św. Stanisława Szczepanowskiego - świadczą
o tym m. in. obrazy wotywne z pocz. XVII w. Kiedy w XV w. ciągnęły tu rzesze
pielgrzymów bp Zbigniew Oleśnicki ufundował nowy kościół. Na skutek swego położenia
nad Wisłą, parafia b. ucierpiała w czasie II wojny światowej ( przebiegała tu
linia frontu). Cmentarz grzebalny istnieje od końca XVIII w.
NEXT