Wilków
Historia parafi
Istniała już w
Pierwsze wzmianki o istnieniu par. pochodzą z 1325 r. Uposażenie proboszcza,
oprócz dziesięciny i pola, stanowiła łąka i dochód z 2 karczm. Przy par.
istniała szkoła, wzmianka o jej rektorze z pocz. XVII w. Wtedy funkcjonował
też szpital dla ubogich, istniejący jeszcze pod koniec XIX w. oraz bractwo
różańcowe. W XVIII w. są wzmianki o niewielkiej bibliotece par. W okresie
przedrozbiorowym par. należała do diec. krak., archrid. lubelskiego, dek.
Kazimierz, później Chodel, Puławy i obecnie Opole. Archiwum przechowuje
m. in. akta metrykalne od lat 30-tych XIX w., kronika par. od 1944 r.
Pierwszy kościół wzmiankowany pod r. 1325 był
drewniany i w 1468 r. konsekrowany. Na pocz.
XVII w. był już bardzo zniszczony. Obecnie
istniejący murowany, wybudowany w 1625 r.
pw. św. Floriana i św. Urszuli z fundacji
rodzin Głuskich. W 1638 r. konsekrował go
bp Tomasz Oborski. W 1720 r. został spalony
i przez dłuższy czas nie odnawiany. Dopiero
w latach 80-tych odrestaurowany i w 1781
r. ponownie konsekrowany. Na pocz. XIX
w. znowu restaurowany, w 1876 r.
przedłużono i podwyższono nawę.
W czasie II wojny światowej
uszkodzony, i później odnawiany, w 1975-76
prace przy nowej polichromii: Alojzy Goss
z Torunia. Świątynia jest z kamienia i cegły,
otynkowana, 1-nawowa, przy nawie od północy
kaplica wybudowany w 1723 r. z fundacji Polkowskich
, nad nawą wieżyczka na sygnaturkę, w nawie i prezb
iterium sufit drewniany, płaski ( otynkowany), posadzka
z terakoty. W ołtarzu głównym rzeźba Chrystusa na krzyżu
z XVIII w. oraz obrazy Matki Bożej i św. Urszuli. W 2
ołtarzach bocznych:
Kościół
